العلامة المجلسي
315
حياة القلوب ( فارسي )
مصلّيان » بنا بر مشهور يعنى از نمازگزارندگان ، ودر اين روايت حضرت فرمود كه : « مصلّى » در اين آية به معنى نمازگزارنده نيست بلكه در برابر « سابق » است « 1 » ؛ ودر گرو تاختن اسبان ، ده أسب مىباشند كه هر يك نامى دارند ، آن كه پيش از همه است آن را « سابق » مىنامند ، و « مجلّى » نيز مىگويند ، وبعد از آن « مصلّى » است كه سرش محاذى دو استخوان جانب راست وچپ دم « سابق » است ؛ پس سابقون ، أئمة عليه السّلاماند كه بر همهء امّت پيشى گرفتهاند در عقايد واعمال ؛ ومصلّى ، شيعهء ايشان است كه مىخواهد خود را به ايشان ملحق نمايد ومتابعت ايشان مىنمايد امّا در درجه از ايشان پستتر است ، واين معنى انسب است به سياق آية ، زيرا كه مخالفت در أصول دين انسب است به أحوال مجرمان ومشركان از مخالفت در فروع كه نماز باشد . وهمچنين وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ « 2 » يعنى « طعام نمىداديم درويش را » ، آن نيز در حديث وارد شده است كه مراد دادن خمس است به آل محمد عليهم السّلام « 3 » ، پس آن را نيز به أصول دين مىتوان برگردانيد . وابن ماهيار از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود در تفسير آيهء كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ . إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ « 4 » يعنى : « هر نفسي به آنچه كرده است از أقوال واعمال مرهون است ، مگر أصحاب اليمين » ، حضرت فرمود كه : أصحاب يمين شيعيان ما أهل بيتند ؛ وفرمود در تفسير تتمهء آية فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ . عَنِ الْمُجْرِمِينَ « 5 » است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به حضرت أمير عليه السّلام فرمود : يا علي ! مجرمان آنهايند كه انكار ولايت وامامت تو كردهاند ؛ وفرمود كه : چون از ايشان بپرسند كه چه چيز شما را به جهنم درآورد ؟ گويند : نبوديم از نمازگزارندگان وطعام نمىداديم به درويشان وشروع
--> ( 1 ) . كافى 1 / 419 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 357 - 358 . ( 2 ) . سورهء مدثر : 44 . ( 3 ) . تفسير قمى 2 / 395 . ( 4 ) . سورهء مدثر : 38 و 39 . ( 5 ) . سورهء مدثر : 40 و 41 .